Bodestelsel (M81 en M82) samen in één frame vastleggen

Portret van Redactie Martijn de Valk, Redactie
Redactie Martijn de Valk
Redactie
Deep Sky Objecten Fotograferen · 2026-02-15 · 5 min leestijd

Stel je voor: je staat buiten, de lucht is pikdonker en boven je hangen twee prachtige sterrenstelsels zo dicht bij elkaar dat je ze in één oogopslag kunt zien. M81, ook wel het Bode-stelsel genoemd, en zijn opvallende buur M82, de Cigar Galaxy.

Ze staan in het sterrenbeeld Grote Beer en zijn een favoriet doel voor zowel beginners als gevorderde astrofotografen.

Het is een uitdaging, maar oh zo bevredigend om ze samen in één frame te vangen. Waarom zou je deze twee in één keer vastleggen? Omdat het verhaal vertelt.

Je ziet niet alleen twee aparte objecten, maar ook hoe ze samenwerken. M82 is een sterrenstelsel waarin sterren razendsnel worden geboren, terwijl M81 een rustig, spiraalvormig stelsel is.

Samen in beeld krijg je een contrastrijk tafereel dat indruk maakt op elke sterrenliefhebber. Bovendien hoef je niet te kiezen welke je fotografeert; je pakt ze allebei.

Wat zijn M81 en M82 precies?

M81, of Bode’s Galaxy, is een spiraalstelsel op ongeveer 12 miljoen lichtjaar afstand. Het is helder genoeg om met een kleine telescoop te zien en heeft een duidelijke kern en spiraalarmen.

M82, de Cigar Galaxy, ligt er vlak naast en is een zogenaamd sterrenstelsel met een sterke starburst-activiteit. Dat betekent dat er extreem veel nieuwe sterren worden geboren, wat zorgt voor een wazige, roodachtige gloed in foto’s. Beide stelsels behoren tot de Messier-catalogus en zijn al eeuwen bekend bij sterrenkundigen.

Ze staan zo dicht bij elkaar aan de hemel – ongeveer 30 boogminuten uit elkaar – dat je ze makkelijk in één beeld kunt vangen.

Voor astrofotografen is dit een ideaal tweetal: je hoeft niet te slepen met de telescoop tussen opnames, en je krijgt meteen een compositie met diepte en contrast.

Waarom is deze combinatie zo speciaal voor fotografie?

De combinatie van M81 en M82 is visueel sterk omdat ze verschillende vormen en kleuren hebben. M81 toont heldere spiraalarmen en een gele kern, terwijl je voor planetaire nevels vastleggen met korte brandpuntsafstand bij M82 meer een diffuse, oranje gloed ziet.

Dit contrast maakt je foto direct interessanter. Bovendien staan ze laag aan de hemel voor veel waarnemers, wat extra uitdaging geeft door atmosferische storing. Voor beginners is het een goede leerschool: je oefent met het vinden van het object, het instellen van je camera en het combineren van opnames.

Voor gevorderden is het een kans om fijne details zoals stofwolken en sterrenclusters in beide stelsels vast te leggen.

En het mooiste: je hebt geen extreem grote apparatuur nodig om te beginnen. Een gemiddelde telescoop en een geduldige aanpak volstaan.

De juiste apparatuur kiezen

Om M81 en M82 samen in één frame te vangen, heb je een telescoop met een voldoende groot gezichtsveld nodig. Een refractor van 80 mm tot 100 mm diafragma werkt uitstekend, bijvoorbeeld een Sky-Watcher Evostar 80ED of een Ts Optics 80 mm refractor, al kun je ook de Cigar Galaxy (M82) details vastleggen met de Unistellar Odyssey.

Deze bieden een scherp beeld en een redelijk breed veld, genoeg om beide stelsels in één opname te passen.

Prijsindicatie: €500 - €1500, afhankelijk van de kwaliteit en accessoires. De mount is minstens zo belangrijk. Een stabiele equatoriale mount zoals de Sky-Watcher HEQ5 of de iOptron CEM26 voorkomt bewegingsonscherpte tijdens lange belichtingen.

Deze mounts kosten tussen €1000 en €2000, maar een tweedehands HEQ5 kun je soms al voor €600 vinden. Voor camera’s is een astrogevoelige camera zoals de ZWO ASI294MC Pro een goede keuze; deze kleurencamera is geschikt voor deep-sky fotografie en kost rond €1200.

Een simpele DSLR zoals de Canon EOS 2000D (€400) kan ook, maar heeft minder gevoeligheid voor zwak licht. Verder zijn een dew heater (€30-€60) en een dew shield essentieel, want vocht op de lens of optiek verpest je opname. Een intervalometer of een laptop met software zoals N.I.N.A. helpt bij het automatiseren van je opnames. Voor filters: een lichtpolluutiefilter zoals de Optolong L-Pro (€150) kan helpen bij lichtvervuilde locaties, maar is niet strikt noodzakelijk als je een donkere plek hebt.

Stappenplan: zo leg je ze samen vast

  1. Zoek een donkere locatie weg van stadlicht. Een weiland of open veld werkt het best.
  2. Monteer je telescoop en mount stabiel. Controleer de waterpas en balanceer de setup.
  3. Zoek M81 en M82 met een zoeker of een groothoeklens. Ze staan in Grote Beer, nabij de sterren Merak en Dubhe.
  4. Scherpstel handmatig of met een autofocusfunctie. Gebruik een ster om scherpheid te controleren.
  5. Stel je camera in op ISO 800-1600 voor een goede balans tussen ruis en gevoeligheid.
  6. Maak een testopname van 30 seconden om de compositie te controleren. Pas indien nodig de framing aan.
  7. Start een reeks van 20-30 opnames van elk 2-3 minuten. Gebruik een intervalometer voor consistentie.
  8. Combineer de opnames in software zoals DeepSkyStacker of PixInsight voor ruisreductie en details.

De totale belichtingstijd moet minimaal 20 minuten per stelsel zijn, maar 1 uur geeft al veel betere resultaten. Houd rekening met de draaiing van de hemel; een goede mount corrigeert automatisch, maar controleer af en toe of beide stelsels nog in beeld zijn.

Praktische tips voor succes

  • Plan je sessie rond de maanloze periode. Een heldere maan verlicht de lucht en verzwakt je opnames.
  • Gebruik een groothoekzoeker of een smartphone-app om M81 en M82 snel te vinden. Apps zoals Stellarium helpen bij het oriënteren.
  • Test je setup overdag op een heldere hemel. Controleer of je beide objecten in één beeld krijgt zonder vignettering.
  • Minimaliseer ruis door je camera koel te houden. Een externe cooler voor je camera of een korte pauze tussen opnames helpt.
  • Experimenteer met belichtingstijd: te kort geeft weinig detail, te lang kan leiden tot sterrenvlekken door beweging.
  • Bewerk je foto’s subtiel. Versterk de details in M81 en M82 zonder het natuurlijke contrast te verliezen.

Met deze aanpak kun je het Bodestelsel en Sigarenstelsel in één frame krijgen, waardoor beide stelsels prachtig stralen.

Het vergt oefening, maar elke sessie leert je bij. Dus pak je telescoop, zoek een heldere nacht en leg deze twee kosmische buren vast in één onvergetelijk beeld.

Portret van Redactie Martijn de Valk, Redactie
Over Redactie Martijn de Valk

Expert content over telescopen sterrenkijken astronomie

Volgende stap
Bekijk alle artikelen over Deep Sky Objecten Fotograferen
Ga naar overzicht →